Informujemy, że Zarząd DIAK przygotowuje na dzień 23 września br. konferencję na temat wychowania. Adresowana ona jest do nauczycieli, rodziców i katechetów. Podczas konferencji, która odbędzie się w Sali Czerwonej w Pałacu Działyńskich w Poznaniu na Starym Rynku, chcemy m.in. przybliżyć postać generałowej hrabiny Jadwigi Zamoyskiej i jej zasługi na polu wychowania.

Mottem życiowym hr. Zamoyskiej było „Służyć Bogu, służąc Ojczyźnie. Służyć Ojczyźnie, służąc Bogu”, temu podporządkowała swoje życie, najpierw jako żona generała Władysława Zamoyskiego, bliskiego współpracownika księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, a potem po jego śmierci, jako założycielka szkoły, matka Marii i Władysława Zamoyskich. Dodać należy, że generałowa Zamoyska pozostawiła po sobie wiele publikacji: „O pracy”, „O wychowaniu”, „O miłości Ojczyzny”, „Zapiski z rekolekcji”. Część tych publikacji wydawana była przed wojną przez Naczelny Instytut Akcji Katolickiej w Poznaniu, a wstęp do nich napisał  ks. dr Stanisław Bross – Dyrektor Naczelnego Instytutu Akcji Katolickiej.

Program spotkania:
1. Otwarcie obrad – prezes Zarządu DIAK
2. Wybór prezydium posiedzenia i przekazanie prowadzenia obrad wybranemu przewodniczącemu
3. Przyjęcie porządku obrad
4. Zatwierdzenie protokołu z ostatniego posiedzenia Rady
5. Omówienie sytuacji finansowej DIAK – skarbnik
6. Przedstawienie zadań DIAK w II półroczu 2009 r.
7. Komunikaty i sprawy bieżące
8. Wolne głosy
9. Modlitwa i zakończenie posiedzenia

W sobotę 23 maja 2009r. Parafialny Oddział Akcji Katolickiej z parafii św. Mateusza w Opalenicy zorganizował dla swoich członków oraz sympatyków autokarową pielgrzymkę. Odmawiając wspólnie modlitwę różańcową prowadzoną przez ks. Waleriana Łukaszewicza wyruszyliśmy rano o godzinie 7.00. Trasa pielgrzymki wiodła z Opalenicy do  Mącznik przez Czempiń, Manieczki, Śrem , Śmiełów, Środę Wlkp. oraz Bagrowo.
Zwiedzanie rozpoczęliśmy w Czempiniu w kościele p.w. św. Michała Archanioła. Ten trzynawowy, wykonany w stylu neoromańskim kościół wybudowany był w latach 1895 – 1899. Jego konsekracja miała miejsce  w roku 1901. W ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Michała Archanioła. Podziwialiśmy także, zaliczaną do tzw. „Pięknych Madonn”  figurę Matki Bożej Różańcowej wykonaną około 1420r. w szkole Wita Stwosza oraz obraz Matki Bożej Pocieszenia z końca XVII w.
Kolejny etap pielgrzymki to Manieczki. W parku krajobrazowym zwiedzaliśmy nowoczesny, nawiązujący kształtem do rotundy,  kościół p.w. Narodzin Najświętszej Marii Panny projektu  Zygmunta Lutomskiego oraz Henryka Wiercińskiego. W parku zatrzymaliśmy się także na chwilę przy tablicy pamiątkowej i pomniku gen. Józefa Wybickiego oraz kopcu uwieńczonym słupem z figurą Matki Bożej kryjącym prochy powstańców z lat 1848 – 1863.
Z Manieczek udaliśmy się do Śremu, gdzie zwiedzaliśmy późnogotycki kościół p.w. Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej. Kościół zwieńczony jest 62 metrowa wieżą z 1393 roku. W skład parafii wchodzi również zespół poklasztorny Franciszkanów. Następnie udaliśmy się do muzeum powstałego dzięki kolekcjonerskim pasjom miejscowego cukiernika pana Feliksa Sałacińskiego, który jako chłopiec w roku 1895 znalazł na pobliskich polach „miedziaka” z czasów Zygmunta III. Podziwialiśmy także eksponowane zbiory archeologiczne, historyczne, rzemiosła cechowego, militariów oraz zabytków śremskiego Bractwa Strzeleckiego.
Ze Śremu udaliśmy się do Śmiełowa, do Muzeum im. Adama Mickiewicza, w którym  pani przewodnik przybliżyła nam życie i twórczość naszego Wieszcza. Mogliśmy także podziwiać malarstwo oraz meble z tej epoki.
Kolejnym etapem naszej pielgrzymki była Środa Wlkp., gdzie zwiedziliśmy kolegiatę p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
Następnie udaliśmy się do Bagrowa i Mącznik, miejscowości oddalonych od siebie o kilometr, w których proboszczem jest ks. Błażej Dojas, były wikariusz naszej parafii. W Bagrowskiej parafii, która liczy 102 wiernych zwiedziliśmy pobudowany przez Franciszkanów w roku 1751 drewniany kościół p.w. św. Katarzyny. Z Bagrowa udaliśmy się do Mącznik, gdzie zwiedziliśmy wybudowany w roku 1700 najstarszy drewniany kościół p.w. św. Wawrzyńca. Na plebani przy wspólnym posiłku, wesołym śpiewie i muzyce akordeonowej miło spędziliśmy ostatnie godziny naszej pielgrzymki. O 19-tej udaliśmy się na Mszę świętą celebrowaną przez ks. Błażeja oraz ks. Waleriana, po której odprawione zostało nabożeństwo majowe. Pobyt w parafii u ks. Błażeja na pewno wszystkim uczestnikom pielgrzymki na długo zapadnie w pamięci. Po pożegnaniu z ks. Błażejem zadowoleni i szczęśliwi udaliśmy się w drogę powrotną do Opalenicy.

Opr.: Irena Łoza

Poniżej zdjęcia

9 maja w parafii pw. Świętego Krzyża przy ul. Dworcowej w Szamotułach odbył się Zjazd Rejonowy . Gościł nas parafialny oddział wraz ze swym asystentem ks. kan. Zdzisławem Błaszczykiem – proboszczem tej parafii.
Program:
Godz. 10.00  – Msza św.
Godz. 11.00  – Zwiedzanie obiektu klasztornego
Godz. 11.40  – Przejście do Szkoły Podstawowej nr 1 przy ul. Staszica 1
Godz. 12.00 – Wykład na temat katechezy dorosłych w nawiązaniu do dokumentu Jana Pawła II CATECHESI TRADENDAE (O katechizacji w naszych czasach) – ks. dr Tomasz Głuszak
Godz. 13.30  – Posiłek
Godz. 14.30  – Nabożeństwo majowe i zakończenie spotkania

Kolejne spotkanie rejonu Opalenica obejmującego POAK-i z Buku, Grodziska, Nowego Tomyśla, Lwówka i Opalenicy odbyło się 24 kwietnia br. o godz. 17.00 w kościele MB Nieustającej Pomocy w Nowym Tomyślu. Spotkanie rozpoczęło się Mszą św., której przewodniczył i słowo Boże wygłosił ks. proboszcz Władysław Kasprzak. Nabożeństwo uświetnił swoim śpiewem chór. Po Mszy św. uczestnicy spotkania wraz z przedstawicielami Zarządu Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej w Poznaniu: wiceprezesem Tadeuszem Kieliszewskim i p. Emilią Rogalińską, złożyli kwiaty oraz zapalili znicz pod pomnikiem Sługi Bożego Papieża Jana Pawła II. Odmówiliśmy również dziesiątkę różańca w intencji beatyfikacji Naszego Ojca Świętego. Na zaproszenie organizatorów przeszliśmy do szkoły na dalszą część spotkania. Dyrektorka Biblioteki Powiatowej zapoznała nas z historią kościoła NMP Nieustającej Pomocy, a nauczycielka tutejszej szkoły przybliżyła postać doktora Kazimierza Hołogi. Doktor Kazimierz Hołoga był wybitnym chirurgiem, a także człowiekiem wielkiego formatu. Mimo, że z Nowym Tomyślem był związany zaledwie 7 lat, zdołał wpisać się w historię miasta. Jego ofiarna służba chorym, poparta ogromną wiedzą i niespotykanym  talentem, pozwoliła na uratowanie zdrowia i życia licznej rzeszy pacjentów. W hołdzie i na pamiątkę dr Hołogi mieszkańcy Nowego Tomyśla nazwali szpital, w którym pracował, jego imieniem. Również Zespół Szkół Zawodowych i Liceum otrzyma imię doktora Kazimierza Hołogi. Postulatorem doktora jest ks. proboszcz Władysław Kasprzak, który zbiera materiały i różne informacje dotyczące jego życia i działalności.

Spotkanie przebiegało w miłej i przyjaznej atmosferze przy słodkim poczęstunku i dobrej kawie. Zakończyło się o godz. 21.00.

W drugim dniu spotkania formacyjnego tj. w sobotę 28 marca mieliśmy wielkopostny dzień skupienia. Rozpoczyęliśmy Drogą Krzyżową o godz. 10.30.

Tajemniczy Ogród

Ogród Oliwny… co można w nim jeszcze znaleźć? Wiemy, że to miejsce, w którym Chrystus spędził ostatnie godziny przed Męką. Znamy doskonale opis Ogrójca zawarty w Ewangeliach. Ale czy to wszystko?
W piątkowy wieczór 27 marca weszliśmy do tego przedziwnego Ogrodu podążając za naszym Księdzem Asystentem. Na niespełna 3 dni Dom Rekolekcyjny Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej stał się naszym Ogrodem Oliwnym. I co tam ujrzeliśmy?
Chrystusa milczącego – cisza jest ważna, by stać się w pełni człowiekiem.
Chrystusa modlącego się – modlitwa jest ważna, by usłyszeć Boga.
Chrystusa opuszczonego – obecność drugiego człowieka jest ważna, by łatwiej przejść przez życie.
Chrystusa cierpiącego – akceptacja cierpienia jest ważna,  by przyjąć wolę Bożą.
Chrystusa konającego – umieranie naszych słabości, własnego ego jest ważne, by w naszych sercach zrobić miejsce Bogu.
Czas rekolekcji, zatrzymania i refleksji daje nam sposobność, by  kolejny raz powiedzieć Bogu: „Masz mnie Panie”. Było to dobrze widoczne w Morasku. Przecież mogliśmy ten czas spędzić zupełnie inaczej, a jednak ponad 50 osób szukało nowego spojrzenia na własną relację z Bogiem. Do tego jeszcze należy dodać sporą grupę, która włączyła się w te rozważania uczestnicząc w wielkopostnym dniu skupienia.
I co teraz? Każdy sam musi udzielić sobie odpowiedzi na to pytanie. Nocą w Ogrodzie Oliwnym nie trudno zgubić drogę.

Chrystus czeka tam na nas.

Opr. Jolanta Horowska